May 2008

Przeczytałem ostatnio ciekawy, choć dosyć kontrowersyjny artykuł z Guardiana, którego polski przekład znajdziecie tutaj.

Autor odwołuje się w nim do poglądów amerykańskiego pisarza Chrisa Andersona, który przewołuje nastanie nowej epoki w globalnej ekonomii. Nazywa ją freeconomics, co można przetłumaczyć jako darmoekonomię. Wedle jego teorii w nadchodzących latach stale zwiększać się będzie ilość produktów i usług za które my, jako konsumenci, nie będziemy płacić.

Jak działa ten mechanizm? Anderson odwołuje się do wybitnego ekonomisty Miltona Friedmana i podważa niektóre z jego twierdzeń, choćby o tym, że nie istnieje coś takiego jak darmowy posiłek:

Friedman mylił się w dwóch względach(...) Po pierwsze to, że coś jest za darmo nie oznacza, że ktoś to rozdaje albo, że będzie trzeba za to zapłacić potem. Możliwe, że po prostu płaci za to ktoś jeszcze inny. Po drugie, w świecie cyfrowym, główne surowce gospodarki opartej na informacji - miejsce na dyskach, moc obliczeniowa i łącza - stają się tańsze z każdym dniem. Dwa z podstawowych ograniczeń występujących w ekonomii zbliżają się do zera. To tak, jakby restauracja mogła podawać lunch nie płacąc za jedzenie i pracę ludzi.

Według pisarza nowe metody marketingowe zmieniają oczekiwania potencjalnych konsumentów, którzy przyzwyczajają się do otrzymywania czegoś za nic.

Anderson zakłada, że Internet, zmniejszając koszty, zachęca przedsiębiorstwa do zarabiania pieniędzy na darmowych produktach i usługach na wcześniej nie widzianą skalę. Ponadto, jego zdaniem, ta zmiana w podaży zmienia popyt - bezpłatne usługi, takie jak Google, Skype, Freeview i Wikipedia wytworzyły generację, która nie tylko nie lubi płacić, ale wręcz oczekuje rzeczy za darmo. Ci ludzie nie zapłacili nic, na przykład, za nowy album Radiohead i dostali ostatni album Prince'a z niedzielnym wydaniem Daily Mail.

Można z tezami amerykanina polemizować, choć nowe, atrakcyjne abonamenty Skype'a wydają się ten trend potwierdzać. A niezależnie od tego, jak potoczą się losy światowej gospodarki, jedno nie zmieni się na pewno. Rozmowy między użytkownikami Skype zawsze będą bezpłatne.

To nie jest po prostu kolejna wielofunkcyjna klawiatura. To elastyczna i leciutka (242 g) wielofunkcyjna klawiatura wyposażona między innymi w panel do rozmów przez Skype'a. Wykonana jest z silikonowego materiału, dzięki czemu można ja wyginać (jak na obrazku poniżej) i zrolować tak, aby zmieściła się nawet do małej torebki (do wszystkich wielbicielek bardzo, ale to bardzo małych torebek: bez przesady!).

Klawiatura jest wodoodporna, co świadczy o tym, że producenci uwzględnili potrzeby tych mniej zgrabnych wielbicieli porannej kawy (do których zresztą sam się zaliczam). Natomiast jej płaski design ma służyć nie tylko wygodzie przenoszenia, ale i pracy naszych nadgarstków. Cała specyfikacja techniczna dostępna jest tutaj.

Wynalazek ten można kupić za 40 dolarów plus koszty wysyłki. Chociaż ja chyba poczekam na elastyczny i równie lekki komputer do kompletu

Na trwającym obecnie festiwalu filmowym w Cannes spotykają się największe postaci światowego kina. Z oczywistych przyczyn nie można wszystkich zainteresowanych jego przebiegiem i mogącym coś do niego wnieść zebrać w jednym miejscu w tym samym czasie.



Jednak dzięki nowym technologiom, a w szczególności mam tu na myśli Skype'a, można próbować osiągnąć podobne wrażenie.



Na tegorocznym festiwalu Skype został oficjalnym sponsorem Amerykańskiego Pawilonu, zapewniającego obsługę gości zza Atlantyku. O ile Skype jako narzędzie do bezpłatnych lub niedrogich rozmów międzynarodowych wykorzystywany był już w zeszłym roku, teraz doszły do tego telekonferencje i dyskusje panelowe przeprowadzane w wysokiej jakości przekazie wideo.



Dzięki temu James Cameron, nagrodzony Oscarem za reżyserię Titanica, mógł wziąć aktywny udział w piątkowej dyskusji dotyczącej rozwoju technologii trójwymiarowych i ich wykorzystaniu w filmie. To, że znajdował się w tym czasie w studio w Los Angeles - nie tylko w innym miejscu, ale i innej strefie czasowej - nie stanowiło najmniejszego problemu. Skype zapewnia w takich przypadkach potrzebne oprogramowanie i sprzęt po obu stronach kabla.







Starczy już. Mogę sobie pisać, ale nie oszukujmy się - najważniejszą informacją ostatnich dni i tak pozostanie powrót pewnego starszego pana...

Opowiadałem Wam ostatnio o dzielnej Australijce, która wybrała się w niecodzienną podróż dookoła świata. Obecnie Rebecca zapewne zażywa zasłużonego wypoczynku w drodze do Sydney, gdzie czekają na nią kolejne wyzwania.



W swojej podróży Rebecca musi być w nieustającym kontakcie przez Skype'a i inne sieci komunikacyjne. Nie opisałem Wam natomiast precyzyjnie, co taki kontakt oznacza. Przesłaniem tej podróży jest m.in. ukazanie, jak mobilny może być Skype. Dlatego plecak naszej podróżniczki musi być wyposażony w całą masę gadżetów, które zapewniają jej kontakt ze światem niezależnie od miejsca, w którym się znajdzie (z nielicznymi wyjątkami, takimi jak samolot czy inne miejsce bez dostępu do żadnej sieci).



Oprócz standardowego ekwipunku obieżyświata, Rebecca wyposażona jest także w:

• 3 Skypephone
• Tablet internetowy Nokia N810
• Nokia N95 8GB
• Sony PSP z zestawem słuchawkowym
• leciutki Macbook Air
• ładowarkę zasilaną bateriami słonecznymi
• Kamerę wideo Panasonic HD
• Aparat cyfrowy Canon IXUS 70 (SD1000)

Jeśli chcecie śledzić podróż na bieżąco, zapraszam na blog Skype Nomad

Nie będzie specjalnie rewolucyjnym stwierdzenie, że świat technologii dąży obecnie do coraz większej mobilności. Kolejne pojawiające się na rynku urządzenia przełamują kolejne bariery i udowadniają, że jest coraz mniej spraw, których nie można by było załatwić z każdego miejsca na ziemi, bez wijących się wszędzie przewodów.

Skype dąży w tym samym kierunku, czego najświeższym przykładem jest wypuszczenie testowej wersji programu na telefony komórkowy. Kolejne rozwiązania naszych programistów mają zbliżać nas do sytuacji, w której Skype będzie zawsze pod ręką, dostępny gdziekolwiek byśmy się nie znaleźli.

Oczywiście nie zamieszczam tej notki po to, by karmić Was banałami. Nie chciałem tym razem prowokować jakichś głębokich rozważań o przyszłości, tylko podejść do tej sprawy z lekkim przymrużeniem oka. Natknąłem się ostatnio na projekt rękofonu widocznego na obrazku po prawej.

Pierwszą i jak mi si wydaje naturalną reakcją było rozbawienie, po tym jak wyobraziłem sobie setki ludzi na ulicach układających dłoń w charakterystycznym geście.

Po chwili naszła mnie jednak refleksja, że może za kilka lat (miesięcy?) takie lub podobne wynalazki nie będą już wywoływać wesołości, lecz staną się naturalnym składnikiem naszego otoczenia.

Jak myślicie?

Co ciekawe na podobny pomysł wpadli już twórcy poniższego filmu, szczególnie promowanego w okolicach 1. kwietnia. W tym przypadku szczery i nie podszyty wątpliwościami śmiech jest jak najbardziej pożądany.

Na początku tego tygodnia ruszył projekt Skype Nomad - niezwykła podróż dookoła świata w ciagłym ruchu i stałej łączności przez Skype'a. W roli obieżyświata występuje Rebecca Campbell, 26-letnia Australijka na codzień mieszkająca w Londynie, a obecnie prawdopodobnie na jakiejś barce dryfującej po chińskiej rzece Jangcy.

Podróż naszej bohaterki to jednak żaden bezstresowy wypoczynek, ale nie lada wyzwanie. W ciągu 33 dni Rebecca odwiedzi 15 krajów, od egzotycznej Australii przez mroźną Alaskę i słoneczne Włochy aż do głównej siedziby Skype'a w Estonii. W dodatku celem podróżniczki jest bycie w ciągłym ruchu jednocześnie pozostając w stałym kontakcie przez Skype'a i opisując wrażenia z odwiedzanych miejsc na swoim blogu. Oznacza to, że nocleg w hotelu zdecydowanie odpada, a na regeneracje sił będzie musiała wystarczyć drzemka w samolocie bądź innym środku transportu.

Całe przedsięwzięcie to nie tylko raj dla poszukiwaczy przygód, ale też zachęta do wspierania organizacji charytatywnej Motivation, pomagającej niepełnosprawnym na całym świecie.

Na angielskim forum Skype'a natknąłem się na sympatyczna historię związaną z biznesowym wykorzystaniem Skype'a. Historia to na tyle sympatyczna, że postanowiłem przetłumaczyć i zaprezentować ją tutaj w całości.

Oto ona:

Moje spotkanie ze Skype'em okazało się być jednym z takich doświadczeń, które zmieniają całe życie. Mój najlepszy przyjaciel pokazał mi Skype'a jakieś półtora roku temu. Ponieważ moi rodzice mieszkają w Niemczech, a bracia w RPA i Waszyngtonie, bardzo nam się spodobał. Wszystko się zmieniło i znów byliśmy rodziną, a to, że mieszkaliśmy w odległych od siebie miejscach przestało mieć jakiekolwiek znaczenie.

Pewnego dnia wpadłem na pomysł, aby wykorzystać maskotkę do zabawy z moim bratankiem. Przedstawiłem mu Fuzzy Boba, usunąłem się z pola widzenia i pozwoliłem im gadać przez ponad godzinę. Tylko on i Fuzzy Bob. To było niesamowite, nie mogłem uwierzyć w jego reakcję. Chłopiec był zauroczony. Uwierzył, że Fuzzy Bob jest jego prawdziwym przyjacielem! Jeszcze bardziej zaskakujący był napad histerii, w którą wpadł, gdy nadszedł moment pożegnania. Wpadłem na rewelacyjny pomysł. Jedynie mój brat był niezbyt szczęśliwy, gdy zadzwonił do mnie następnego dnia i powiedział, że jego syn mówi jedynie o Fuzzy Bobie i że jak najszybciej MUSIMY przeprowadzić kolejną rozmowę przez Skype'a.

Dziewięć miesięcy później powstała moja nowa firma Fuzzberrys. Najważniejszą usługą są rozmowy na żywo z jedną ze specjalnie zaprojektowanych przeze mnie maskotek. To prawdziwie globalne przedsięwzięcie. Na przykład Monty, który występował na bar micwie w południowej Francji pojawił się podczas „połączenia na żywo” na przyjęciu prowadzonym przez maskotkę Miss Thing.

Oprócz tego oferujemy szkołom prowadzenie przez Skype zajęć lekcyjnych połączonych z zabawą, łączących w sobie elementy wiedzy, zabawy, nauki i informatyki.

Bardzo miło jest zobaczyć błysk w oczach dziecka, które uświadamia sobie, że stwory z jego wyobraźni rozmawiają i bawią się z nim w rzeczywistości. Zresztą nie tylko dzieci to uwielbiają. Podczas rozmów z moimi maskotkami również dorośli powracają myślami do dziecięcych lat. A fakt, że Skype jest tak łatwy w obsłudze pozwolił mi zaoferować moją usługę praktycznie wszystkim mieszkańcom naszego globu. W końcu ile sklepów może pochwalić się ponad 10-milionową grupą potencjalnych klientów?

Zapraszam na www.fuzzberrys.com!

Jeśli macie ochotę zobaczyć jak to wygląda w praktyce, przedstawiam Wam Miss Thing w całej swojej futrzanej okazałości: