Różności

Śmiech jest zaraźliwy. To nie tylko frazes (więcej złotych myśli na temat śmiechu znajdziecie tu) ale i empirycznie potwierdzone zjawisko. Dowodem może być chociażby prezentowany niżej film będący kompilacją różnych rodzajów śmiechu.

Jednocześnie jest to nowa inicjatywa Skype'a o nieco niepokojącej nazwie - Łańcuszek Śmiechu. Jak pewnie wielu z Was, tak i mi słowo "łańcuszek" kojarzy się albo z infantylnymi zabawami, albo z oszukiwaniem ludzi.

W tym przypadku sytuacja jest zupełnie jawna. Łańcuszek Śmiechu to akcja promująca rozmowy wideo przez Skype'a, która ma zachęcać do dzielenia się z innymi swoimi emocjami. A czy może być przyjemniejsza i zdrowsza reakcja niż szczera radość?

Do łańcuszka może dołączyć się każdy, kto posiada kamerę internetową. A jeśli się nie dołączycie i nie namówicie do tego samego 5 przyjaciół to... nic się nie stanie :)

Przeczytałem ostatnio ciekawy, choć dosyć kontrowersyjny artykuł z Guardiana, którego polski przekład znajdziecie tutaj.

Autor odwołuje się w nim do poglądów amerykańskiego pisarza Chrisa Andersona, który przewołuje nastanie nowej epoki w globalnej ekonomii. Nazywa ją freeconomics, co można przetłumaczyć jako darmoekonomię. Wedle jego teorii w nadchodzących latach stale zwiększać się będzie ilość produktów i usług za które my, jako konsumenci, nie będziemy płacić.

Jak działa ten mechanizm? Anderson odwołuje się do wybitnego ekonomisty Miltona Friedmana i podważa niektóre z jego twierdzeń, choćby o tym, że nie istnieje coś takiego jak darmowy posiłek:

Friedman mylił się w dwóch względach(...) Po pierwsze to, że coś jest za darmo nie oznacza, że ktoś to rozdaje albo, że będzie trzeba za to zapłacić potem. Możliwe, że po prostu płaci za to ktoś jeszcze inny. Po drugie, w świecie cyfrowym, główne surowce gospodarki opartej na informacji - miejsce na dyskach, moc obliczeniowa i łącza - stają się tańsze z każdym dniem. Dwa z podstawowych ograniczeń występujących w ekonomii zbliżają się do zera. To tak, jakby restauracja mogła podawać lunch nie płacąc za jedzenie i pracę ludzi.

Według pisarza nowe metody marketingowe zmieniają oczekiwania potencjalnych konsumentów, którzy przyzwyczajają się do otrzymywania czegoś za nic.

Anderson zakłada, że Internet, zmniejszając koszty, zachęca przedsiębiorstwa do zarabiania pieniędzy na darmowych produktach i usługach na wcześniej nie widzianą skalę. Ponadto, jego zdaniem, ta zmiana w podaży zmienia popyt - bezpłatne usługi, takie jak Google, Skype, Freeview i Wikipedia wytworzyły generację, która nie tylko nie lubi płacić, ale wręcz oczekuje rzeczy za darmo. Ci ludzie nie zapłacili nic, na przykład, za nowy album Radiohead i dostali ostatni album Prince'a z niedzielnym wydaniem Daily Mail.

Można z tezami amerykanina polemizować, choć nowe, atrakcyjne abonamenty Skype'a wydają się ten trend potwierdzać. A niezależnie od tego, jak potoczą się losy światowej gospodarki, jedno nie zmieni się na pewno. Rozmowy między użytkownikami Skype zawsze będą bezpłatne.

Nie będzie specjalnie rewolucyjnym stwierdzenie, że świat technologii dąży obecnie do coraz większej mobilności. Kolejne pojawiające się na rynku urządzenia przełamują kolejne bariery i udowadniają, że jest coraz mniej spraw, których nie można by było załatwić z każdego miejsca na ziemi, bez wijących się wszędzie przewodów.

Skype dąży w tym samym kierunku, czego najświeższym przykładem jest wypuszczenie testowej wersji programu na telefony komórkowy. Kolejne rozwiązania naszych programistów mają zbliżać nas do sytuacji, w której Skype będzie zawsze pod ręką, dostępny gdziekolwiek byśmy się nie znaleźli.

Oczywiście nie zamieszczam tej notki po to, by karmić Was banałami. Nie chciałem tym razem prowokować jakichś głębokich rozważań o przyszłości, tylko podejść do tej sprawy z lekkim przymrużeniem oka. Natknąłem się ostatnio na projekt rękofonu widocznego na obrazku po prawej.

Pierwszą i jak mi si wydaje naturalną reakcją było rozbawienie, po tym jak wyobraziłem sobie setki ludzi na ulicach układających dłoń w charakterystycznym geście.

Po chwili naszła mnie jednak refleksja, że może za kilka lat (miesięcy?) takie lub podobne wynalazki nie będą już wywoływać wesołości, lecz staną się naturalnym składnikiem naszego otoczenia.

Jak myślicie?

Co ciekawe na podobny pomysł wpadli już twórcy poniższego filmu, szczególnie promowanego w okolicach 1. kwietnia. W tym przypadku szczery i nie podszyty wątpliwościami śmiech jest jak najbardziej pożądany.

Ten wpis wbrew pozorom nie będzie zawierał niezawodnego systemu na wygraną w toto lotku. Nie odkryję też żadnych nowych rewelacji z Apokalipsy Świętego Jana. Ot po prostu trafiłem na notkę, w której poruszany jest temat jednej z danych statystycznych dotyczącej globalnego użytkowania Skype'a.

Musze przyznać, że początkowo ta liczba przekroczyła moją moc obliczeniową i zazwyczaj elastyczną wyobraźnię. 100 miliardów minut rozmów między użytkownikami Skype'a (w tej chwili już więcej - przytaczam wpis sprzed tygodnia). Okrągła sumka, prawda?

Gdy jednak weźmie się pod uwagę, że rozmowy Skype-to-Skype są darmowe, a na świecie zarejestrowanych jest ponad 276 milionów użytkowników Skype'a, taki rząd wielkości staje się czymś logicznym i naturalnym. Co mimo wszystko nie przeszkodzi mi w zbieraniu szczęki z podłogi na wieść o kolejnych "wygadanych" milionach, bilionach i trylionach.

Nie będę specjalnie oryginalny pisząc, że Święta (w szczególności Bożego Narodzenia) stają się w coraz większym stopniu zdominowane przez swoja "otoczkę". W wirze przygotowań, sprzątania, gotowania, kupowania i spożywania nietrudno jest zapomnieć o tym, co moim zdaniem jest w nich najważniejsze - poczuciu bliskości wśród ludzi, na którym najbardziej nam zależy. Te słowa brzmią raczej banalnie, ale nie pisałbym tego bez powodu. Jest to wstęp do życzeń, jakie chciałem złożyć wszystkim (czyli trzem ) czytelnikom tego bloga.

Życzę Wam, moi drodzy, abyście potrafili odnaleźć to ciepło w swoich domach. Nawet jeśli Święta spędzacie z dala od rodziny i przyjaciół, nie zapominajcie o nich. Macie telefony, Skype'a, kamerki internetowe. Nie zastąpi to domowej atmosfery, ale na pewno ją przybliży.

Temat dzisiejszego wpisu nie jest oczywiście niczym rewolucyjnym. Na wielu polskich uczelniach już od dłuższego czasu funkcjonują kursy e-learningowe, a prowadzący zajęcia czasem decydują się na eksperymenty, np. prowadząc zajęcia przez Skype'a. Mnie jednak interesuje następny krok w rozwoju internetowego szkolnictwa wyższego, o którym traktuje m.in. artykuł z portalu gazeta.pl.

Chodzi o umożliwienie studentom odbywania zajęć, kontaktów z wykłądowcami i władzami uczelni wyłącznie za pośrednictwem narzędzi, którymi dysponuje Internet. A gama tych narzędzi cały czas się rozrasta i już teraz wykracza daleko poza granice poczty elektronicznej. Internetowe systemy obsługi studiów uzupełniają tradycyjne dziekanaty i pozwalają na załatwianie studenckich formalności bez konieczności wychodzenia z domu. Konsultacje z wykładowcami lub nawet całe wykłady mogą być przeprowadzane z użyciem wideokonferencji w ogólnodostępnym programie takim jak Skype, a wszelkie materiały dydaktyczne można udostępniać na stronie uczelni. Podobnej modernizacji mogą poddać się uczelniane biblioteki, w wyniku czego student miałby pełny dostęp do elektronicznych zbiorów z interesującej go dziedziny... I można tak wyliczać w nieskończoność.

Można też spojrzeć na to z drugiej strony - czy takie zindywidualizowane nauczanie nie pozbawia autentycznego uroku, który wiąże się ze studiowaniem, czyli kształtowania się więzi grupowych, organizowania imprez i wszystkiego co łączy się z tzw. studenckim życiem.

Pytam aktualnych, byłych i przyszłych studentów - co Wy o tym myślicie?

Zwyczaj powitania występuje we wszystkich kulturach świata i może przybierać rozmaite formy, werbalne i niewerbalne. Od zwykłego "cześć" przez uścisk dłoni, pocałunki, salutowanie itp. Zazwyczaj jest to standardowa procedura rozpoczynania rozmowy, nawyk któremu nie poświęcamy większej uwagi.

Tymczasem okazuje się, że powitanie przez Skype'a może być czymś zupełnie zaskakującym. A to za sprawą rozmów wideo, które od niedawna mogą być prowadzone w niespotykanej dotąd jakości.

Pomysłowy i zabawny filmik na powitanie może już na samym sprawić, że rozmowa będzie toczona w przyjemnej i luźnej atmosferze. Jeśli nie wiecie co mam na myśli, któryś z tych filmów na pewno pobudzi Waszą wyobraźnię. Mimo że poziom abstrakcji niektórych przerasta nawet mnie (patrz: poskaczmy sobie na galaretce ), nie można odmówić im tego, że zdecydowanie wykraczają poza oklepane "co słychać?".

Swoje pomysły możecie realizować w rozmowie wideo albo wysyłać uprzedni nagrane filmy przez czat. Zachęcam też do dzielenia się nimi ze mną. Przesyłajcie linki do swoich powitań na adres senatorro(małpa)poczta.onet.pl.

Najfajniejsze propozycje na pewno opublikuję na tym blogu, a autorów nagrodzę koszulkami znanymi z poprzednich konkursów.

Dla większości z nas Skype jest programem, dzięki któremu możemy za darmo lub niedrogo rozmawiać z rodziną i znajomymi w Polsce i za granicą. Natomiast nie wszyscy wiedzą, że Skype może być także przydatnym narzędziem do załatwienia tych najbardziej przyziemnych, codziennych spraw. Coraz więcej instytucji wybiera właśnie nasz program jako jedną z dróg komunikowania się z klientami/interesantami.

Zobrazujmy sobie hasło "wizyta w urzędzie". Z czym Wam się to kojarzy? Mimo że w przypadku wielu urzędów może być to krzywdzący stereotyp, konotacje zazwyczaj nie są pozytywne: kolejki, biurokracja, stracony czas, bezradność, irytacja itd.

A gdyby tak można było, korzystając z najnowszych technologii, umożliwić obywatelom kontaktowanie się z urzędnikiem przy pomocy jednego kliknięcia? Z takiego założenia wyszły władze Lublina, gdzie urząd miejski pierwszy wprowadził kontakt przez Skype'a jako jedną z dróg pozyskiwania informacji od urzędników. W ślad za nim podążyły Jaworzno, Nowa Ruda, Świdnik i Bydgoszcz. Cieszy mnie, że władze miast doceniają potencjał jaki daje darmowa telefonie internetowa, bo zyskują na tym obie strony. Więcej interesantów uzyskujących informacje siedząc w swoim fotelu to mniej interesantów stłoczonych w urzędzie.

Korzystając ze Skype'a możemy także konsultować sprawy podatkowe, zasięgać informacji w banku lub ubezpieczyć samochód.

Im więcej takich przedsięwzięć, tym lepiej! Aby Polska rosła w siłę, a ludziom żyło się dostatniej .

Wybaczcie ten kilkudniowy zastój na blogu - oto uroki podróży autokarem po zachodniej Europie. W tym czasie ominęły mnie 25. urodziny jednego z najbardziej wpływowych jubilatów w dziejach komunikacji internetowej. Popularny smiley (uśmiech) stał się uniwersalnym symbolem w porozumiewaniu się internautów na całym świecie i mimo wielu mutacji wciąż należy do najczęściej stosowanych znaków wyrażających emocje, tzw. emotikonów. Także w wiadomościach tekstowych przez Skype'a.

A oto fragment widomości wysłanej ponad 25 lat temu przez Scotta Fahlmana, uznawanego za ojca popularnej emotki:

19-Sep-82 11:44 Scott E Fahlman : - )

From: Scott E Fahlman

I propose that the following character sequence for joke markers:

: - )

Read it sideways. Actually, it is probably more economical to mark

things that are NOT jokes, given current trends. For this, use

: - (

Sto lat, smiley!

Podczas wspominanej już konferencji w Tallinie nasunęły mi się pewne refleksje, którymi chciałem się z Wami podzielić. Podczas trwających w sumie kilka godzin prezentacji poruszano wiele kwestii związanych z rozwojem i poszerzaniem możliwości Skype'a. Enrico Noseda opowiadał o wykorzystaniu programu w biznesie i o tym, jak wpływa on na zmniejszenie kosztów i zwiększenie produktywności pracy. Szeroko opisywano urządzenia które wykraczają poza granice PC i umożliwiają korzystanie ze Skype'a w miejscach objętych zasięgiem bezprzewodowego Internetu (np. Nokia N800). Paul Amery opowiadałł jak rozwijają sie dodatki do Skype'a, które urozmaicają korzystanie ze Skype'a o elementy rozrywkowe czy ułatwiające współpracę.

Z drugiej strony Skype wciąż pozostaje nieskomplikowanym programem, którego użytkownicy mogą i zawsze będą mogli rozmawiać ze sobą za darmo. Nadrzędnym celem Skype'a, tym samym który przyświecał jego powstaniu, jest wciąż umożliwianie kontaktów między ludźmi bez względu na dzielącą ich odległość.

Jak Wy postrzegacie Skype'a dzisiaj? I co jest dla Was ważniejsze: coraz więcej możliwości dostarczanych przez program czy to, że Skype zapewnia Wam kontakt z najbliższymi? W jakim kierunku zmierza Skype? Czekam na Wasze opinie.